Έλληνας Νεοέλληνας
Εδώ & μια βδομάδα λοιπόν μετοίκησα στο μέρος που μεγάλωσα & γεννήθηκα. Ηράκλειο Κρήτης. Από το 2000 έφυγα & ξεκίνησα σπουδές & τα σχετικά. Αλλά δε θέλω να σταθώ σε αυτό. Θέλω να αναφερθώ για λίγο στη πόλη μου.
Από τη μέρα που ήρθα συνεχώς συναντώ νέους καινούριους δρόμους, προσεκτικά φτιαγμένους αλλά & αρκετούς τεράστιους πεζόδρομους. Το όνειρο που είχαμε σα μικρά παιδιά, όλο το κέντρο να γίνει πεζόδρομος & να μη μπαίνουν αυτοκίνητα γίνεται πραγματικότητα. Από αυτό λοιπόν που γράφω θα συμπεράνετε ότι όλα είναι καλά & ανθηρά! ΛΑΘΟΣ!!
Μπορεί η πόλη να αλλάζει, να γίνεται πιο όμορφη, πιο γραφική, πιο ... πιο.. αλλά οι κάτοικοι της μάλλον γίνονται ακριβώς το αντίθετο. Νεόπλουτοι νεοέλληνες, νέοι που καβαλάνε 4Χ4 κατεβαίνοντας από τα χωριά νομίζοντας ότι είναι οι άγριοι μπιστολέρος, γυναίκες που νομίζουν ότι έχουν κερδίσει 100 τίτλους ομορφιάς & προσπαθούν να συναγωνιστούν τα μοντέλα σε κρέμες, μακιγιάζ & σχετικά. Παιδεία μηδέν. Λυπάμαι που το λέω, περίμενα περισσότερα από τους συμπατριώτες μου αλλά με διαψεύδουν συνεχώς. Αν βέβαια στα παραπάνω συνυπολογίσουμε το τρόπο οδηγηκής συμπεριφοράς του τότε δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα γι’αυτούς.
Από την άλλη θα μου πείτε ότι αυτά συναντάμε σχεδόν καθημερινά σε όλες τις ελληνικές πόλεις, απλά εγώ περίμενα περισσότερα από το τόπο μου...
Αφιερωμένο λοιπόν το κομμάτι του Πανούση!
p.s Στο μόνο που ελπίζω είναι να επαναπατριστούν άτομα της γενιάς μου μετά τις σπουδές τους.
posted by afterhours @ 4:45 PM
10 comments
links to this post
