Δουλειά με ημερομηνία λήξης!
Αυτό ήταν! Σήμερα τέλειωσε ο κώδικας! Αύριο το παρουσιάζω & τέλος! Θα μπορώ πλέον να ξυπνάω & να κάνω ότι θέλω μέχρι να βρω μια νέα δουλειά, αφού έφτασε η ημερομηνία λήξης της σημερινής. Είναι ωραίες οι δουλειές με ημερομηνίες λήξεις. Ξέρεις ότι πρέπει να κάνεις κάτι το οποίο πρέπει να είναι έτοιμο μια συγκεκριμένη ημερομηνία, πληρώνεσαι & μετά μπορείς να απολαύσεις πάλι την ελευθερία σου & τα χρήματα που έβγαλες. Τώρα βέβαια εδώ υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα & ένα μεγαλύτερο ρίσκο. Ότι μπορεί στο μέλλον να μη βρεις δουλειά. Όμως εμένα δε με αγχώνει αυτό μιας & από ότι λένε η δουλειά μας έχει πολύ ψωμί ακόμα αλλά & πάντα υπάρχουν οι γνωριμίες οι οποίες θα σε αξιοποιήσουν για κάποιο επόμενο project. Από την άλλη βέβαια είναι κάπως περίεργο να αλλάζεις συνεχώς συνεργάτες, εργασιακό περιβάλλον & γιατί όχι & τόπο κατοικίας. Όμως προς το παρόν δεν αγχώνομαι. Έχω μπροστά μου ολόκληρο καλοκαίρι!
Ήδη λοιπόν έχω αρχίσει & κάνω σχέδια για το τι θα κάνω από αύριο το απόγευμα. Το σίγουρο είναι ότι όλο το καλοκαίρι θα απολαμβάνω τη μηχανή μου, τα όμορφα μέρη & το νινί μου. Όχι δουλειά, όχι άγχος! Όχι σκουπίδια, όχι πλαστικά!, σε θάλασσες & ακτές!
Labels: mylife, thougths
Θες δουλειά?Πάρ'τα ****** μου!
Συνεχίζοντας τα posts με ανάλογη διάθεση σαν τα προηγούμενα περί της Ελλάδος μας & το πως συμπεριφέρεται στα «παιδιά» της,ανακάλυψα το παρακάτω άρθρο.
“Νέα θλιβερή πρωτιά φαίνεται ότι κατέχει η χώρα μας, μιας και η Ελλάδα έχει το υψηλότερο ποσοστό ανέργων πτυχιούχων στην Ευρώπη των 27, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Στη δεύτερη θέση έρχεται η Ισπανία με το ποσοστό των ατόμων με υψηλό μορφωτικό επίπεδο να φθάνει το 28,2% και το ποσοστό ανεργίας των πτυχιούχων να αγγίζει το 6,1%.
Σύμφωνα, πάντως, με την Στατιστική Υπηρεσία η ανεργία για τον Ιανουάριο, που αναμένεται να ανακοινωθεί σήμερα, εμφανίζεται να έχει μειωθεί στο 8,7%.”
Σιγά βέβαια μη περιμένουμε την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία να μας πει τα δικά της νούμερα. Αυτή θα μας πει ότι σταθερά η κυβέρνηση με δράσεις που κάνει μειώνει την ανεργία. Ξέρετε τα διάφορα κόλπα μείωσης της ε? Ο φοιτητής δεν είναι άνεργος, άρα ας δημιουργήσουμε πολλές θέσεις σε ΑΕΙ/ΤΕΙ να μειώσουμε την ανεργία, ο μη γραμμένος στα μητρώα του ΟΑΕΔ δεν είναι άνεργος, αυτός που δουλεύει για 3 μήνες σε ένα STAGE του ΟΑΕΔ δεν είναι άνεργος, & πάει λέγοντας. Έτσι λοιπόν διαπιστώνουμε με θλίψη ότι παρότι η χώρα μας είναι γεμάτη από ανθρώπους με υψηλό επίπεδο σπουδών, οι περισσότεροι πια με μεταπτυχιακά), διαπιστώνουμε παράλληλα ότι είμαστε νούμερο ένα στην ανεργία. Αλλά ακόμα & δουλειά να βρεις οι μισθοί είναι ακόμα στα 1/3 των μισθών της υπόλοιπης ευρωζώνης, ενώ παράλληλα το κόστος ζωής στην Ελλάδα είναι από τα υψηλότερα. Άρα καταλήγω πάλι στο εξής συμπέρασμα. Πόσο μαζόχες μπορεί να είμαστε που εξακολουθούμε & ζούμε στη χώρα μας. & αναφέρομαι κυρίως στους νέους. Κάνοντας το βήμα για να ζήσεις στο εξωτερικό, κερδίζεις πολλές φορές & σε ποιότητα ζωής, σε σχέση με Αθήνα & Θεσσαλονίκη, & σίγουρα περισσότερα χρήματα καταφέρνοντας παράλληλα να αποταμιεύεις περισσότερα.
Ρε μήπως να το σκεφτώ λίγο καλύτερα? Γιατί να μένω στην Ελλάδα απλά για να μένω εδώ, είναι μαλακία!
Labels: mylife, thougths, κοινωνία
Summertime...
Summertime,
And the livin' is easy
Fish are jumpin'
And the cotton is high
Your daddy's rich
And your mamma's good lookin'
So hush little baby
Don't you cry
One of these mornings
You're going to rise up singing
Then you'll spread your wings
And you'll take to the sky
But till that morning
There's a'nothing can harm you
With daddy and mamma standing by
Summertime,
And the livin' is easy
Fish are jumpin'
And the cotton is high
Your daddy's rich
And your mamma's good lookin'
So hush little baby
Don't you cry
Labels: mylife, thougths
3οβάμθια Εκπαίδευση vol 2

Αρκετό καιρό μετά από το προηγούμενο μου post για τη τριτοβάθμια εκπαίδευση & αφού πλέον πρωταγωνιστές στα δελτία ειδήσεων αλλά & τη πολιτική ζωή της χώρας μας είναι η αρπαγή των χρημάτων μας από τα λαμόγια είπα να επιστρέψω με το 2ο post.
Δε μπορώ όμως να μην αναφερθώ λιγουλάκι στο θέμα με τα φράγκα μας. Πως γίνεται κάποιος να διαχειρίζεται ξένα χρήματα, χρήματα του ελληνικού λαού όπως λένε, να τα τρώει, να το μαθαίνουμε όλοι & απλά να γίνονται συζητήσεις στη τηλεόραση??!! Συγνώμη αλλά, αν μια μέρα εγώ έρθω, πάρω τα λεφτά σας & τα φάω μετά δε θα με χώσουν μέσα χωρίς πολλά πολλά? Τώρα θα μου πείτε,ρε τι μας λες,αφού ξέρουμε πως λειτουργούν όλα εδώ. Ε τελικά φίλο μου είμαστε & πολύ μεγάλοι Μ@Λ@Κ@Σ! Ακόμα & όλοι αυτοί, οι δήθεν δημοσιογράφοι, μιλάνε σε αυτούς που τρώνε τα λεφτά όλων, σαν να είναι πρόξενοι! Δε συνεχίζω άλλο επί του θέματος γιατί ήδη φόρτωσα.
Ας περάσω όμως στο θέμα του post. Τριτοβάθμια εκπαίδευση λοιπόν. & να πω πάλι τη βασική αρχή πάνω στην οποία στηρίζεται νομίζω η 3βάθμια εκπαίδευση.
Οι φοιτητές μαζί με τους καθηγητές είναι τα Πανεπιστήμια! Χωρίς το ένα από τα δύο συστατικά δεν υπάρχει πανεπιστήμιο. Υπάρχει ίσως Ερευνητικό Ίδρυμα ή κάτι τύπου κολέγιο super market. Άρα λοιπόν θα πρέπει & οι δύο οντότητες να συμμετέχουν ενεργά στη διοίκηση αλλά & γενικότερα στη λειτουργία του Πανεπιστημιακού Ιδρύματος. Κάθε προσπάθεια απομάκρυνσης των φοιτητών από τη λήψη αποφάσεων ή γενικότερα συγκέντρωση των ευθυνών & των αποφάσεων σε κάποιους λίγους (π.χ managers) είναι εντελώς άστοχη. Τα Πανεπιστήμια είναι μικρές κοινωνίες & όχι εταιρίες. Σκοπός δεν είναι η αποκόμιση χρημάτων για κανένα ( ή είναι?) αλλά η αποκόμιση γνώσης. Σαν μικρές λοιπόν κοινωνίες, τα πανεπιστήμια θα πρέπει μόνα τους να θέσουν τους κανόνες τους, αλλά & να καθορίσουν τις στρατηγικές τους. Εννοείτε λοιπόν ότι θα πρέπει να διαχειρίζονται αυτά εσωτερικά τα χρήματα τους & όχι κάποιος άλλος να τα διαχειρίζεται γι’αυτούς όπως συμβαίνει μέχρι τώρα.
Άρα λοιπόν τα πανεπιστήμια χρειάζονται διοικητική & οικονομική αυτοτέλεια! Τη διοικητική την έχουν, την οικονομική όμως, χρόνια φωνάζουν αλλά τίποτα. Στο προηγούμενο post ανέλυσα τα διοικητικά προβλήματα των πανεπιστημίων & έδωσα μεγάλη βαρύτητα στη κομματικοποίηση των φοιτητών αλλά & των καθηγητών. Αλλά & στο μέχρι σήμερα τρόπο εκλογής των διοικητικών οργάνων.
Ένα άλλο θέμα που θέλω να θίξω είναι ο τρόπος λειτουργίας υπηρεσιών του πανεπιστημίου, δηλαδή η σίτιση, οι γραμματείες!, η στέγαση.. Σε αυτούς τους τομείς θα ήταν καλό τα πανεπιστήμια να μιμηθούν μεγάλες & οργανωμένες εταιρίες & όχι το ελληνικό δημόσιο. Τα ελληνικά πανεπιστήμια νοσούν από τη γραφειοκρατία που επικρατεί & αυτό είναι εις βάρος & των καθηγητών & των φοιτητών. Ας γίνουν πιο απλές οι όλες διαδικασίες & αυτοματοποιημένες, ακόμα & μέσω διαδικτύου (δήλωση μαθημάτων, αναλυτικές βαθμολογίες, πιστοποιητικά, αιτήσεις..).
Αυτά τα λίγα για σήμερα & στο επόμενο & τελευταίο post με θέμα τη 3βάθμια θα αναφερθώ στη διαδικασία εισαγωγής των υποψηφίων & σε μερικά ακόμα θεματάκια.
Labels: εκπαίδευση, πανεπιστήμιο
Ένα Μεγάλο Φωτεινό Καλοκαίρι...
ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΦΩΤΕΙΝΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ
Αυτός είναι ο ήλιος που ποθούσα να δω
ο έξω κόσμος βιαστικά μεγαλώνει
βιάζομαι να πετάξω κι εγώ
στον ουρανό σαν ασημένιο μπαλόνι
Ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
κι εγώ θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη
Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές
είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
στο τέλος όλες οι υπόγειες στοές
βγάζουν σε ένα φωτεινό καλοκαίρι
Σ' αυτή την κατήφεια δεν μπορούσα να ζω
στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια
η αλήθεια μου έγινε θηλειά στο λαιμό
και η αγάπη γύρω απ' την καρδιά μου τανάλια
Ας σβήσει απ' το στήθος μου αυτή η σκιά
όσα ο καιρός είναι να φέρει θα φέρει
Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές
είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
στο τέλος όλες οι υπόγειες στοές
βγάζουν σε ένα φωτεινό καλοκαίρι
Κι αν κάτι όλα μέσα μου τα δείχνει λειψά
και κάθε γιορτή ένα σαχλό καρναβάλι
ας στριμωχτεί στη σκοτεινή του σπηλιά
να περιμένει το φθινόπωρο πάλι
Ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
κι εγώ θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη
Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές
είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
κι οι σκόρπιες άκρες του ενώνονται δες...
Στίχοι, Μουσική : Μανώλης Φάμμελος
Αφιερωμένο σε όλους τους "ζωντανούς" φίλους & μπλογκόφιλους.. Μέσα από το κρύωμα μου ανυπομονώ για όλα όσα λέει & εκφράζει το τραγούδι.
Labels: mylife, thougths
Τελικά πόσο ΜΑΛΑΚΕΣ μπορεί να είμαστε & μέχρι πότε?
Kείμενο του Στάθη Σταυρόπουλου στην "Ελευθεροτυπία" (11 Απριλίου 2007) "Του φάγανε τις οικονομίες στο Χρηματιστήριο. Αμφιβάλλει αν θα πάρει σύνταξη. Του ζητάνε όλο και περισσότερα, απολαμβάνει όλο και λιγότερα. Στην τηλεόραση πέφτει συνεχώς σε έρεβος. Σκατόφατσες φιγουράρουν γύρω του, του λένε τι να κάνει, τον απειλούν τι να μην κάνει, τον κλέβουν και από πάνω τού ζητάνε και τα ρέστα που δεν βγάζει περισσότερα για να του κλέψουν κι άλλα. Ενας φίλος του παλιός, αριστερός, έχει φύγει από χρόνια βόλτα με τον Ντεριντά για το υπερπέραν. Φράγκα για να βγει δεν περισσεύουν. Σιγοβράζει στο ζουμί του. Πικρό, σαν το δηλητήριο του Μιθριδάτη, ανεπαισθήτως, μέσα στην ίδια του τη φορμόλη θνήσκει... Το πρωί ξυπνάει νωρίς για να πάει στη δουλειά. Πίνοντας τον καφέ του σκέφτεται ότι δουλεύει περισσότερο από κάθε άλλον ευρωπαίο, πληρώνεται περίπου τα μισά ενώ το κόστος της ζωής του είναι περίπου επίσης στα διπλά. Για να πάει στη δουλειά τού βγαίνει η πίστη ανάποδα μέσα στο χάος της κυκλοφορίας, κάτω απ' τη μοχθηρή πρόσοψη μιας απρόσωπης πόλης, στολισμένης μόνον με βουλιμικές διαφημίσεις. Νοιώθει την οργή και τη σιχασιά των πλησίον του ένα γύρω, καθώς όλοι φαίνονται να κυνηγούν την ουρά τους για να βγάλουν την ημέρα. Αλλοι άνεργοι, άλλοι σε δουλειές του ποδαριού, άλλοι εργάτες που τους ενοικιάζουν εταιρείες σε άλλες εταιρείες, κι όλοι με την ψυχή στο στόμα να τα φέρουν βόλτα. Χρεωμένοι οι περισσότεροι πατώκορφα στις Τράπεζες. Μισθοσυντήρητοι που, γύρω στις 20-25 εκάστου μηνός, σηκώνουν τα χέρια ψηλά με τα λεφτά να έχουν φύγει στο σούπερ-μάρκετ (που όλο και ακριβαίνει), στα δίδακτρα για τα φροντιστήρια των παιδιών (που γίνονται όλο και πιο πολλά για όλο και πιο πολλές ανάγκες - αγγλικά, μουσική, βιβλία, σιντί) -«να σου χέσω τη δωρεάν παιδεία», μουγκρίζει ο δικός μας και μουντζώνει τα πτυχία του- όταν βγήκε στον δρόμο για να διεκδικήσει καλύτερες συνθήκες ζωής τον είπαν «ρετιρέ» τα ομιλούντα ταγιέρ και οι ομιλούσες γραβάτες στην τηλεόραση - δηλαδή το κόμμα. Δεν ήταν η πρώτη φορά που ένοιωθε μαλάκας. Και με το προηγούμενο κόμμα στην εξουσία, πάλι την ίδια απαξίωση είχε υποστεί! απ' τις ίδιες ομιλούσες γραβάτες! Βλαστήμησε την τύχη του, αλλά θυμήθηκε να μουντζώσει και τα πτυχία των παιδιών του - με ντοκτορά για χίλια ευρώ, κι αυτά όχι σίγουρα, τα πάνε τα έρμα... Δεν έπρεπε να χρεωθεί. Τώρα έχει αιχμαλωτισθεί. Εφ' όρου ζωής! Πει και χάσει τη δουλειά του την έβαψε. Κάνει τον μαλάκα. Κάνε-κάνε τον μαλάκα, γίνεσαι. Και όταν γίνεσαι το εκπέμπεις. Ισως για αυτό στην Εφορία τού φέρονται σαν σε ζώο. Κι όχι μόνον στην Εφορία. Παντού όπου συναλλάσσεται. Εχει να νοιώσει αξιοπρεπής από παιδάκι. Σφίγγει τα δόντια, τίποτα γύρω του δεν δουλεύει καλά. Μόλις προχθές διάβαζε πως το Σύστημα (;) Υγείας τροφοδοτεί με πακτωλό χρημάτων τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα. Στο σχολείο των παιδιών δεν ψάχνονται πια για τίποτα. Τουλάχιστον οι περισσότεροι. Καμμιά αγάπη για τίποτα. Πλην ολίγων καθηγητών (ή πολλών, πού πια να ξέρει) οι υπόλοιποι είναι για τα μπάζα. Αλλά κι αυτούς τους εξευτέλισε το κράτος σαράντα φορές. Οπως τους γεωργούς, μόνον τα λαμόγια τη βγάζουν ζάχαρη, οι νταβατζήδες, οι μεγαλόσχημοι, οι αεριτζήδες, οι γιάπηδες. Ο,τι πουστιά και αν κάνουν, ατιμώρητοι! Τρώνε τα λεφτά των Ταμείων, υποκλέπτουν τις τηλεφωνικές συνομιλίες του Πρωθυπουργού, βουλιάζουν καράβια, κάνουν καρτέλ απ' το γάλα έως τη βενζίνα, και δεν συμβαίνει τίποτα. Το πολύ να ασχοληθεί μαζί τους κάποια ανεξάρτητη Αρχή, ώσπου να εκφυλισθεί η υπόθεση μέσα στα χρόνια και να εξαερωθεί. Τριάντα χρόνια τώρα, η ίδια ιστορία. Κλέβουν τον γεωργό στο χωράφι και τον πολίτη στο παζάρι. Μόνον όνομα τού άλλαξαν· τώρα τον προσαγορεύουν καταναλωτή και κάτι έγινε! Γενικώς, τα τελευταία χρόνια πήγε το φούμαρο σύννεφο, έφθασε να του φαίνεται σαν να ζει ξένη ζωή. Τη ζωή των άλλων στις διαφημίσεις. Με τη γυναίκα του δεν μιλάει πολύ, καρφωμένος μπροστά στην τιβή, βλέπει τους μαλάκες και ξεχνιέται. Ωσπου να αποκοιμηθεί. Ή μήπως δεν είναι εκείνοι οι μαλάκες και είναι αυτός; Με τους φίλους του μιλάνε για επιτόκια-πιστωτικές κάρτες και κινητά τη νέα αγία τριάδα, που αντικατέστησε χρεωκοπημένα τρίπτυχα. Του λείπουν οι ποιητές, οι ζεστές κουβέντες, ακόμα και η πολυτέλεια της αγωνίας για τα κοινά. Σιγοκλείνει τα μάτια όπως μπροστά στην οθόνη, αλλά πετάγεται, ξυπνά, η ημέρα μόλις τώρα αρχίζει - η κάμερα απέναντί του, που παρακολουθεί την κυκλοφορία, καρφώνεται πάνω του, σαν να τον κοιτά μέσα στα μάτια, ειρωνικά - και να σκεφτείς ότι του φάγανε ένα κάρο λεφτά για να του τη στήσουν καρσί στο μυαλό - το σκέφτεται, φορτώνει και φτύνει αγριεμένος, μαζεύεται, δεν είναι ορθώς σωστό να φτύνει δεξιά-αριστερά. Η ημέρα δεν έχει καλά-καλά ξεκινήσει κι αυτός δεν νοιώθει καθόλου καλά. Νοιώθει ότι ζει σε ένα σαρδελοκούτι. Ετσι ως έτυχε, χωρίς λόγο. Μόνο για να πλακώνεται με τις άλλες σαρδέλες. Δεν γαμιέται - ώπα! πρόσεχε τις λέξεις σου (για να μην πω τις σκέψεις σου), μπορεί να μην αρέσουν στους δικαστές. Εχουν μια τάση να θέλουν να γράψουν οι ίδιοι τις εφημερίδες τελευταίως. Αλλά ποιες εφημερίδες; Δεν διαβάζει πια ούτε εφημερίδες. Ολες τα ίδια λένε, όλοι ίδιοι είναι - τρίχες! - ξέρει ότι δεν είναι έτσι, αλλά και τι έγινε που δεν είναι έτσι!;"
Ο τύπος τα γράφει & τα αποτυπώνει όπως ακριβώς πρέπει & είναι τα πράγματα σήμερα στην Ελλάδα. Πολλοί θα πουν, ωραία τι μπορούμε να κάνουμε? Το τι μπορούμε να κάνουμε είναι ένα γενικό ερώτημα που σηκώνει πολύ συζήτηση.Όμως μπορούμε να κάνουμε πολλά.Αυτό είναι σίγουρο. Προσωπικά & επειδή είμαι ακόμα στην αρχή πιστεύω της ζωής μου το ενδεχόμενο να φύγω από την Ελλάδα το βλέπω θετικά.Το μόνο που με προβληματίζει είναι το που θα οδηγάω τη μηχανή μου.Στα βόρεια έχει πολύ κρύο. Πάντως το να μένουμε στην Ελλάδα, απλά και μόνο επειδή είναι η Ελλάδα αλλά κατά τα άλλα το μεγαλύτερο σύγχρονο ανεπτυγμένο μπουρδέλο πέρα από μαλακία είναι & μαζοχισμός!
Labels: mylife, thougths
Έρχεται η λύτρωση...?
Μαζί με την άνοιξη που πλέον ήρθε & εις αναμονή του καλοκαιριού απέκτησα ένα super εξελιγμένο κρύωμα. Όποτε θέλει αφήνει πινελιά, καλή ώρα όπως τώρα που γράφω αυτό το post, & όποτε θέλει κάθεται κρυμμένο πίσω από ένα μεγάλο μαντρότοιχο. & από την άλλη πως να δουλέψεις όταν ξέρεις ότι σε 8 μέρες τελειώνει η εργασία σου σε αυτό το χώρο, σε αυτή την εταιρία. Αυτό τώρα δε ξέρω κατά πόσο είναι καλό & τι προβλήματα μπορεί να επιφέρει αλλά εγώ μάλλον το βλέπω θετικά.
Από την άλλη ανυπομονείς να έρθει το επόμενο ΣΚ, όχι για να έχεις ξεμπερδέψει επιτέλους με τη δουλειά, αλλά για να κατέβεις στη πρωτεύουσα να δεις φίλους καλούς & να επισκεφθείς τη Πανελλήνια Έκθεση Μοτοσυκλέτας. 14-22 Απριλίου στο πρώην Ανατολικό Αεροδρόμιο! Ανυπομονώ λέμε!! Θα καβαλήσω όλα τα υπέροχα μωρά! Θα βγω & φωτογραφίες μαζί τους (αν δεήσει η ψηφιακή & ανταποκριθεί στις απαιτήσεις) & ελπίζω ότι θα σηκώσω μερικές από αυτές εδώ στο blog. Αυτά που λέτε τα σημερινά. Πάω να φτιάξω ένα τσάι...
Labels: mylife, thougths
Αθήνας της βρομιάς & δυσωδίας
Nα & ένα μικρό άρθρο για τη πρωτεύουσα της χώρας μας.
“Πρωταθλήτρια στη βρομιά και στην κακή ποιότητα ζωής αναδείχθηκε η Αθήνα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Από όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες η χώρα μας ξεπερνά μόνο το Βουκουρέστι ως προς τις υπηρεσίες υγείας και τις συνθήκες υγιεινής, σύμφωνα με έρευνα αμερικανικής συμβουλευτικής εταιρείας, βάσει της οποίας κρίνονται χειρότερες ακόμη και από αυτές των Τιράνων.
Η έρευνα που έγινε σε 215 αστικά κέντρα σε όλον τον κόσμο, κατατάσσει την Αθήνα στην 138η θέση ως προς την καθαριότητα και στην 78η ως προς τη συνολική ποιότητα ζωής.”
Το αφιερώνω εξαιρετικά σε όλους αυτούς τους ελληνάρες που πιστεύουν ότι η Αθήνα είναι τόσο όμορφη & με τόσες δυνατότητες πόλη. Για μένα είναι η χειρότερη πόλη που μπορεί κάποιος να επιλέξει να ζήσει. Για να ευχαριστηθείς τη ζωή σου εκεί θα πρέπει να έχεις ελικόπτερο και άπειρα σακιά με χρήματα. Αλλά & πάλι το νέφος & το καυσαέριο θα το αναπνέεις. Η Αθήνα, όπως και η Θεσσαλονίκη είναι ωραία για κάποιο επισκέπτη. Κάποιο που πάει για 3 μέρες, να δει κάποιους φίλου, να πιει ένα καφέ, ένα ποτό. Ακόμα και τα ψώνια είναι μια μικρή Οδύσσεια.
Χαίρομαι όταν ακούω ανθρώπους που προσπαθούν να φύγουν από τα 2 μεγάλα αστικά κέντρα και πάνε & χτίζουν αλλού τις ζωές τους. Αυτοί έχουν κάτι να δώσουν στη κοινωνία. Όλοι εμείς που προς το παρόν «ζούμε» σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη είμαστε απλά τα ρομπότ.
Labels: mylife, thougths, κοινωνία
Μυρωδιά καλοκαιριού
Επιστροφή στη καθημερινότητα. Πρωινό ξύπνημα, πλύσιμο, πρωινό, φιλί στο μωρό, ρούχα, κράνος, μίζα και μπρουμ για τη δουλειά. Ο ήλιος λάμπει και υπάρχει μια χαρά που θα πας πάλι στη δουλειά & θα κάνεις κάτι. Όμως μόλις μπαίνεις μέσα στην εταιρία αμέσως τα μούτρα κάτω. Τελικά ήταν τόσο ωραία όλες αυτές τις μέρες που καθόσουν αλλά είχες & επαφή με τη φύση, τη πραγματική ζωή.
Τα πράγματα στη δουλειά, μάλλον δε πάνε καλά. Το σίγουρο είναι ότι σύντομα έρχεται το τέλος & μάλλον είμαι χαρούμενος γι’αυτό. Ευτυχώς χθες δεν είχα προβλήματα με κίνηση κατά τη διάρκεια της επιστροφής. Ας είναι καλά η μηχανή μου. Τις τρεις πάντως μέρες πέρασα γενικά καλά. Θα ήταν σίγουρα καλύτερα αν ήταν μαζί μου το νινί μου. Πάσχα 2007 λοιπόν τέλος...Χρόνια πολλά σε όλους και όλες & ελπίζω να έρθει σύντομα η προσωπική σας επ-Ανάσταση.
Αναμένουμε το καλοκαίρι τώρα!
Labels: mylife
Μια ευχή με μέλλον..

Μιας & σήμερα είναι η τελευταία μέρα στη δουλειά, πριν τις διακοπές του Πάσχα & επειδή δεν έχω πρόσβαση στο δίκτυο από το σπίτι, ας γράψω & εγώ τις ευχές μου αλλά & μερικές σκέψεις.
Θα ήθελα να αναφερθώ κυρίως στη ιδιαίτερη θα έλεγα προσωπική ευχή που αφήνω ως σχόλιο σε πολλούς φίλους bloggers αλλά & στη καθημερινή μου πραγματική ζωή. Καλή επ-Ανάσταση λοιπόν. Το είδα & ως τίτλο post σε κάποιο blog. Ελπίζω ο κάτοχος του να έξυσε τη κούτρα του & να του κατέβηκε, αλλά & αν δεν είναι έτσι who cares.. Τι εννοώ όμως με αυτή την ευχή? Μα τι άλλο, ας κάνουμε και εμείς επιτέλους τη προσωπική μας επανάσταση & ας δώσουμε περισσότερη σημασία στον εαυτό μας & όχι στη καθημερινότητα & το σύγχρονο κόσμο. Αν ρωτήσουμε 10 ανθρώπους σήμερα, μάλλον θα μας πουν ότι άλλα ήθελαν να κάνουν, με άλλο τρόπο να ζουν, με άλλη ηρεμία & άλλα τελικά βιώνουν. & συνεχώς λες, υπομονή λίγο ακόμα και μετά θα κάνω αυτό που θέλω, θα πάω να μείνω σε εκείνο το νησάκι με το όμορφο σπιτάκι, & όλο δε το κάνεις....
Εύχομαι λοιπόν σε όλους & όλες Καλό Πάσχα, με υγεία πάνω από όλα ας κάνει πράξη ο καθένας τα θέλω του (όχι διαμερίσματα στα Κολονάκια & ΤΖΙΠ & .. & ..).
Καλή Επ-Ανάσταση!!!
Labels: mylife, thougths, κοινωνία
Ρωτάς? Απαντώ! (σε σχέση με το Φτάνει Πια)
Αν θυμάστε πριν λίγο καιρό είχε δημιουργηθεί μια κίνηση μέσα στα blogs, το “ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ!”. Τι κίνηση αυτή ξεκίνησαν κάποιοι bloggers & το κείμενο αναδημοσιεύθηκε σε πολλά ιστολογία. Στη συνέχεια υπήρξε η δυνατότητα όποιος blogger ήθελε να υποβάλει ερωτήσεις στον Υπουργό Δημόσιας Τάξης. Ο Υπουργός απάντησε. Δε θα σχολιάσω τίποτα πάνω σε αυτά. Ας βγάλει ο καθένας τα δικά του συμπεράσματα.
Διαβάστε στα παρακάτω link :
Το αρχικό Κείμενο Διαμαρτυρίας : Φτάνει πια
Ερωτήσεις προς Υπουργό
Απαντήσεις Υπουργού σε bloggers
Labels: κοινωνία
One Laptop per Child - Σύντομα στα ράφια!
«Η Quanta Computer, σχεδιάζει να διαθέσει μια έκδοση του εκπαιδευτικού «laptop των 100 ευρώ» στην αγορά μέσα στο έτος που διανύουμε. Όπως αναφέρει ο πρόεδρός της, το κόστος του πλέον θα ανέρχεται στα 200 δολάρια ΗΠΑ (περί τα 160 ευρώ).
Η Quanta ήδη κατασκευάζει το φτηνό laptop OLPC (One Laptop per Child), το οποίο πρόκειται να διατεθεί μέσω των κυβερνήσεων συγκεκριμένων χωρών στους μαθητές των σχολείων. Τώρα, η εμπορική του έκδοση βρίσκεται καθ' οδόν και εκτιμάται ότι θα κοστίζει περί τα 160 ευρώ. Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της εταιρείας, Michael Wang, τα χαρακτηριστικά του OLPC laptop είναι τέτοια που του επιτρέπουν τη διάθεσή του, με κάποιες διαφοροποιήσεις, στην ευρεία κατανάλωση. Η εταιρεία με έδρα την Ταϊβάν, ήδη εδώ και πολλά χρόνια κατασκευάζει υπολογιστές και άλλα ηλεκτρονικά μέρη για λογαριασμό εταιρειών όπως την Apple, τη Dell, την HP και την IBM.
Η Quanta, προκειμένου να διεισδύσει στην αγορά των αναπτυσσόμενων χωρών, έχει δημιουργήσει ειδικό τμήμα, μέσω του οποίου θα προωθεί τα φτηνά αυτά laptops. Υπενθυμίζουμε ότι το OLPC laptop χαρακτηρίζεται από σχεδιαστικές καινοτομίες που του επιτρέπουν να λειτουργεί σε χώρες με κακή ποιότητα ηλεκτρικού δικτύου και Internet, αλλά και δύσκολες κλιματολογικές συνθήκες.»
Να & ένα πολύ σημαντικό νέο για όλο το κόσμο, όσον αφορά το κομμάτι της νέας τεχνολογίας. Νομίζω ότι ήταν μια πολύ καλή σκέψη, αλλά και κίνηση του Μιχάλη Δερτούζου. Μακάρι να εξακολουθήσουν να γίνονται προσπάθειες για την εξάπλωση των νέων τεχνολογιών σε όλο το κόσμο, ακόμα & στις «υπανάπτυκτες» χώρες. Να έχουν όλοι το ίδιο δικαίωμα στις νέες τεχνολογίες, να είναι όλοι ίσοι. Πλέον η ισότητα σαν έννοια εμπεριέχει σε ένα μεγάλο ποσοστό την ισότητα στην πρόσβαση των πληροφοριών.
Γι’αυτό λοιπόν αν μπορείτε & εσείς να βοηθήσετε σε τέτοιες προσπάθειες να πράξετε ανάλογα..
Labels: επιστήμη, Τεχνολογία
Η Ελληνική γλώσσα καθιερώνεται διεθνώς , στον επιστημονικό κόσμο ! !

"Hellenic Quest " λέγεται ένα πρόγραμμα ηλεκτρονικής εκμαθήσεως της
Ελληνικής που το CNN άρχισε να διανέμει παγκοσμίως και προορίζεται σε
πρώτο στάδιο για τους αγγλόφωνους και ισπανόφωνους.
Η μέθοδος διδασκαλίας συνίσταται στην προβολή πληροφοριών στην οθόνη
του Η/Υ με ταυτόχρονη μετάδοση ήχου και κινούμενης εικόνας.
Το πρόγραμμα παράγεται από τη μεγάλη εταιρία Η/Υ "Apple", της οποίας
Πρόεδρος Τζον Σκάλι είπε σχετικώς: "Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το
πρόγραμμα εκμαθήσεως της Ελληνικής επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει τη δημιουργικότητά της να εισαγάγει καινούριες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες απ'όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα να ανακαλύψει".
Με άλλα λόγια πρόκειται για μια εκδήλωση της τάσεως για επιστροφή του
παγκόσμιου πολιτισμού στο πνεύμα και τη γλώσσα των Ελλήνων.
Αλλη συναφής εκδήλωση: Οι Αγγλοι επιχειρηματίες προτρέπουν τα ανώτερα
στελέχη να μάθουν Αρχαία Ελληνικά "επειδή αυτά περιέχουν μια ξεχωριστή σημασία για τους τομείς οργανώσεως και διαχειρίσεως επιχειρήσεων".
Σε αυτό το συμπέρασμα ήδη οδηγήθηκαν μετά από διαπιστώσεις Βρετανών
ειδικών ότι "Η Ελληνική γλώσσα ενισχύει τη λογική και τονώνει τις
ηγετικές ικανότητες. Γι' αυτό έχει μεγάλη αξία, όχι μόνο στην πληροφορική και στην υψηλή
τεχνολογία, αλλά και στον τομέα οργανώσεως και διοικήσεως".
Αυτές οι ιδιότητες της Ελληνικής ώθησαν το Πανεπιστήμιο Ιρβάιν της
Καλιφόρνια να αναλάβει την αποθησαύριση του πλούτου της. Επικεφαλής του
προγράμματος τοποθετήθηκαν η γλωσσολόγος -Ελληνίστρια- Μακ Ντόναλι και
οι καθηγητές της ηλεκτρονικής Μπρούνερ και Πάκαρι. Στον Η/Υ "Ίβυκο"
αποθησαυρίστηκαν 6 εκατομμύρια λεκτικοί τύποι της γλώσσας μας όταν η
Αγγλική έχει συνολικά 490.000 λέξεις και 300.000 τεχνικούς όρους δηλαδή ως
γλώσσα είναι μόλις το 1/100 της δικής μας. Στον "Ίβυκο" ταξινομήθηκαν
8.000 συγγράμματα 4.000 αρχαίων Ελλήνων και το έργο συνεχίζεται.
Μιλώντας γι' αυτό ο καθηγητής Μπρούνερ είπε: "Σε όποιον απορεί
γιατί τόσα εκατομμύρια δολάρια για την αποθησαύριση των λέξεων της
Ελληνικής απαντούμε: Μα πρόκειται για τη γλώσσα των προγόνων μας. Και η
επαφή μας μ' αυτούς θα βελτιώσει τον πολιτισμό μας".
Οι υπεύθυνοι του προγράμματος υπολογίζουν ότι οι ελληνικοί λεκτικοί
τύποι θα φθάσουν στα 90 εκατομμύρια, έναντι 9 εκατομμυρίων της
λατινικής. Το ενδιαφέρον για την Ελληνική προέκυψε από τη διαπίστωση των
επιστημόνων πληροφορικής και υπολογιστών ότι οι Η/Υ προχωρημένης
τεχνολογίας δέχονται ως "νοηματική" γλώσσα μόνον την Ελληνική.
Όλες τις άλλες γλώσσες τις χαρακτήρισαν "σημειολογικές".
"Νοηματική γλώσσα" θεωρείται η γλώσσα στην οποία το "σημαίνον" δηλαδή
η λέξη και "το σημαινόμενο" δηλαδή αυτό που η λέξη εκφράζει,(πράγμα,
ιδέα, κατάσταση) έχουν μεταξύ τους πρωτογενή σχέση. Ενώ "σημειολογική"
είναι η γλώσσα στην οποία αυθαιρέτως ορίζεται ότι το α? "πράγμα"
(σημαινόμενο) εννοείται με το α? (σημαίνον).
Με άλλα λόγια, η Ελληνική γλώσσα είναι η μόνη γλώσσα της οποίας οι
λέξεις έχουν "πρωτογένεια", ενώ σε όλες τις άλλες, οι λέξεις είναι
συμβατικές, σημαίνουν κάτι απλά επειδή έτσι συμφωνήθηκε μεταξύ εκείνων που
την χρησιμοποιούν. Π.χ στην Ελληνική, η λέξη ενθουσιασμός = εν-Θεώ,
γεωμετρία = γη +μετρώ, προφητεία = προ + φάω, άνθρωπος = ο άναρθρων (ο
αρθρώνων λόγο).
Έχουμε δηλαδή αιτιώδη σχέση μεταξύ λέξεως-πράγματος, πράγμα ανύπαρκτο
στις άλλες γλώσσες. Τα πιο τέλεια προγράμματα "Ίβυκος", "Γνώσεις" και"Νεύτων" αναπαριστούν τους λεκτικούς τύπους της Ελληνικής σε ολοκληρώματα και σε τέλεια σχήματα παραστατικής, πράγμα που αδυνατούν να κάνουν για τις άλλες γλώσσες.
Και τούτο διότι η Ελληνική έχει μαθηματική δομή που επιτρέπει την αρμονική γεωμετρική τους απεικόνιση.
Ιδιαιτέρως χρήσιμα είναι τα ελληνικά προσφύματα ΟΠΩΣ : τηλέ , λάνδη =...LAND , ΓΕΩ...,νάνο, μίκρο, μέγα, σκοπό, ...ισμός ,ΗΛΕΚΤΡΟ...., κυκλο...., ΦΩΝΟ.... ΜΑΚΡΟ.... ,ΜΙΚΡΟ....,ΔΙΣΚΟ.... ,ΓΡΑΦΟ ...,ΓΡΑΜΜΑ..., ΣΥΝ..., ΣΥΜ..., κ.λ.π.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ : ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ C D = COMPACT DISK = ΣΥΜΠΑΚΤΩΜΕΝΟΣ
ΔΙΣΚΟΣ
Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές θεωρούν την Ελληνική γλώσσα "μη οριακή",
δηλαδή ότι μόνο σ' αυτή δεν υπάρχουν όρια και γι' αυτό είναι αναγκαία
στις νέες επιστήμες όπως η Πληροφορική, η Ηλεκτρονική, η Κυβερνητική και
άλλες. Αυτές οι επιστήμες μόνο στην Ελληνική γλώσσα βρίσκουν τις νοητικές εκφράσεις που
χρειάζονται, χωρίς τις οποίες η επιστημονική σκέψη αδυνατεί να προχωρήσει.
Γι' αυτούς τους λόγους οι Ισπανοί ευρωβουλευτές ζήτησαν να καθιερωθεί
η Ελληνική ως η επίσημη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διότι το να μιλά κανείς
για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική είναι σα να μιλά σε έναν τυφλό για
χρώματα.
Ας το προωθήσουν και οι Έλληνες...................
Labels: επιστήμη, Τεχνολογία
Θέλεις τζιπ και μεζονέτα?
Επειδή μάλλον οι περισσότεροι από εμάς, αλλά & από αυτούς που κυρίως κυκλοφορούν στους δρόμους της πόλης, δεν αντιλαμβάνονται ότι ο πληθυσμός της χώρας μας είναι από τους φτωχότερους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παραθέτω παρακάτω μερικά στοιχεία γι’αυτό.
“Το 20% των πολιτών στην Ελλάδα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ ο αντίστοιχος μέσος όρος στην ΕΕ 16%, σύμφωνα με την απάντηση του αρμόδιου Τσέχου επιτρόπου Βλαντιμίρ Σπίντλα σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δ.Παπαδημούλη για τη φτώχεια και την αποτελεσματικότητα των κοινωνικών δαπανών στην Ελλάδα και τις άλλες χώρες της ΕΕ.
Όπως διευκρινίζει στην απάντησή του ο επίτροπος, «το όριο αυτό έχει καθοριστεί στο 60% του μέσου εισοδήματος της χώρας στην οποία ζουν. Αντιστοιχεί δε σε διαθέσιμο εισόδημα ύψους 5.650 ευρώ ετησίως για ένα άτομο που ζει μόνο του στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, τα οποία είναι διαθέσιμα για πρώτη φορά για τα 25 κράτη-μέλη της ΕΕ, το ποσοστό κινδύνου φτώχειας στην ΕΕ είναι κατά μέσο όρο 16%.»
Όσον αφορά στο ερώτημα για την αποτελεσματικότητα των κοινωνικών δαπανών, ο κ. Σπίντλα τόνισε ότι «αν δεν είχαν εφαρμοστεί οι κοινωνικές μεταβιβάσεις (εκτός από τις συντάξεις) το ποσοστό του πληθυσμού της ΕΕ που θα ήταν εκτεθειμένο στον κίνδυνο της φτώχειας θα ήταν 26%, έναντι 16% μετά τις μεταβιβάσεις».
«Επομένως, οι κοινωνικές μεταβιβάσεις μειώνουν κατά περίπου 40% τον κίνδυνο της φτώχειας στην ΕΕ. Στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, την Ισπανία και τη Λιθουανία ο αντίκτυπος αυτός (των κοινωνικών δαπανών) είναι κάτω από 20%.»
Σύμφωνα με τα στοιχεία, η Ελλάδα κατέχει την τελευταία θέση στην αποτελεσματικότητα των κοινωνικών μεταβιβάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27, πίσω δηλαδή και από τα δύο νέα κράτη-μέλη τη Βουλγαρία και Ρουμανία.
«Τα επίσημα στοιχεία της Κομισισιόν αναδεικνύουν την Ελλάδα σε πρωταθλητή της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων και τις κυβερνήσεις της, τις πιο αδιάφορες και ανίκανες για την καταπολέμησή της» σχολίασε ο κ. Παπαδημούλης.”
Αν τώρα εσείς το μόνο που σκέφτεστε είναι πως θα πάρετε αυτή τη καλή θεσούλα στο δημόσιο ή πως θα βρείτε μια καλή θέση σε μια μεγάλη πολυεθνική η οποία θα σας πληρώνει αδρά έτσι ώστε να έχετε ένα «κύρος», ένα τζιπ που να μην ξέρετε που να το αφήσετε, 5 2μετρες καχεκτικές γκόμενες, και ένα διαμέρισμα στο Κολωνάκι 200 τ.μ τότε απλά ζείτε κάτι το οποίο δεν είναι ζωή. Τα πολλά φράγκα φίλες και φίλοι μου φέρνουν τα μεγάλα προβλήματα! & μη κοιτάτε αυτούς που έχουν όλα τα παραπάνω, αυτοί είναι οι κακομοίρηδες!
Labels: κοινωνία